Ik geef je een voorbeeld hoe het normale samenleven eruit kan zien. Dat is dus een samenleven waar iedereen zonder meer in leven is, alle huidige collectieve problemen er niet zijn, en we ook niet ‘in transitie aan het gaan zijn van oud naar nieuw’. Het gaat nu puur om het beeld van het normale samenleven zelf. Een beeld dat geen utopie is om naar te verlangen. Nee, het beeld is heel concreet:

  • Voor iedereen wordt maandelijks betaalmiddel beschikbaar gemaakt, voldoende om in leven te zijn. Dit heet bestaansgeld. Dit kost niemand iets. Het is gewoon het bijschrijven van een getalletje in een spreadsheet. Iedereen kan zo dus zonder meer bestaan, zonder daarvoor afhankelijk te zijn van het (belasten van het) werk van een ander.
  • En bij iedere transactie lost er automatisch een deel van het transactiebedrag op, dat gaat letterlijk uit roulatie. Zo lost het geld dat aangemaakt is, ook vanzelf weer op, beetje bij beetje. En zo kan er de maand daarna dan weer bestaansgeld beschikbaar gemaakt worden: geld recyclet zichzelf zo gewoon.

Verder is er geen geldcreatie (behalve voor bestaansgeld), dat is nergens voor nodig.

Weerhoudt jouzelf ervan om nu reacties hierop te willen gaan geven. De reacties die in je opkomen liggen allemaal nog voor de bewustzijnssprong (je springt dan dus terug naar het herhalen van alle oude verklaringen van het oude paradigma in jezelf, en dat heeft geen enkele zin), die standaard vragen en reacties komen allemaal uit het oude in jou, waar je aan gewend bent. Ga nu eerst kijken wat de betekenis is van het zojuist geschetste beeld:

  • Alle structuren zijn er dan niet meer, lossen er dus van op
  • Belastingen zijn er dan niet meer, lossen er dus van op
  • De armoede is er dan niet meer, lost er dus van op
  • De zorgverzekeraars zijn er dan niet meer, lossen er dus van op
  • De collectieve problemen die uit de vorige 4 bolletjes kwamen, zijn er niet meer, want dat hele gebied van kunstmatige structuren is zelf opgelost.

En het kost dus helemaal niets om dit in gang te zetten, betaalmiddel beschikbaar laten zijn kost helemaal niets, het is gewoon een getalletje in een spreadsheet, iedereen weet dit nu inmiddels wel; het gebeurt al iedere dag opnieuw voor mensen die een groot huis willen kopen (mag je ook nog even over nadenken).

Ieders eigen niets kostend bestaansgeld betekent: de mens en het samenleven in haar vrijheid, elkaar niet eerst belastingen kostend. Dit is het beeld van het samenleven vanuit vrije levenstoegang, het beeld van de niets kostende souplesse van het samenleven.

Dit beeld is toch echt genoeg als ‘het normale samenleven’. Wat geen utopie is om naar te verlangen, maar een heel concrete keuze die je zelf direct kunt leven. Kijk maar naar wat het zou betekenen in jouw eigen leven, als we zo samenleven. Hoe ‘beweegt’ geld zich dan in jouw eigen leven?

  • Het komt maandelijks zonder meer voldoende naar jou toe, ter hoogte van ‘kunnen bestaan, in leven zijn’.
  • En bij iedere transactie die je doet, lost er een deel van het bedrag automatisch op.
  • Dit gaat dus helemaal automatisch, de bankapplicaties handelen dit automatisch af.

Het geld dat vanzelf oplost, dat wordt even later weer als nieuw bestaansgeld aangemaakt. Je kunt het dus ook gewoon ‘direct als bestaansgeld door laten stromen’ in plaats van het op te laten lossen en dan weer aan te maken. Het laten doorstromen functioneert hetzelfde; je laat het doorstromen (oplossen) naar een centrale bestaansgeldrekening, en vanuit daar wordt maandelijks het bestaansgeld weer aan iedereen overgemaakt.

En aangezien al het geld al aanwezig is op aarde, hoeft er dus niet eerst nog geld aangemaakt te worden; dat deel van de cyclus is al gebeurd. Alleen de oplosfunctie, de doorstroomfunctie hoeft dus nog geimplementeerd te worden.

Je hebt dus

  • Het principe: geld dat zichzelf voldoende aanmaakt, en vanzelf weer oplost
  • Het toepassen van dit principe: je kunt er gewoon een doorstroomfunctie van maken
  • Het implementeren binnen het huidige: er is niet eerst geldcreatie voor nodig, al het geld is er al op aarde. Alleen de automatische oplosfunctie, die doorstroomfunctie hoeft nog aangezet te worden.

Het laatste bolletje, de implementatie, die kan je op twee manieren doen. Je kunt het doen zoals hierboven beschreven: dan stroomt het automatisch door naar een centrale bestaansgeldrekening en die handelt verder alles af. Of, zolang dat er niet is, kunnen we het laten doorstromen gewoon zelf doen: we zijn zelf tenslotte prima in staat om te internetbankieren, en dit bestaansgeld door te laten stromen naar een ander. Hiermee is het dus ook geimplementeerd.

In het boek ‘Als de regering ineens oplost‘ lees je wat dit alles betekent op de drie bekende lagen: de regering, de maatschappij, een persoon. Op dit platform ‘Samenleefpioniers’ wordt in eerste instantie de persoonlijke laag verder uitgewerkt:

De doorstroomfunctie aanzetten is in feite het enige wat iedereen hoeft te doen. Door haar in jouw eigen leven aan te zetten, bestaansgeld door te laten stromen, ben je dus begonnen met het normale samenleven. Zo eenvoudig is het normale samenleven. En je had hierboven al begrepen dat daarmee alle structuren oplossen. Maar niet als we het niet doen. Inderdaad, zo werkt de Aan/Uit switch dus.

Nu is natuurlijk de vraag hoe hoog de doorstroomfunctie dient te zijn. Je kunt beginnen met 1% bijvoorbeeld: 1/100 van wat er maandelijks naar jou toekomt aan geld, maandelijks door laten stromen als bestaansgeld, naar iemand die ook het normale samenleven aangezet heeft in eigen leven. We kunnen met ‘zijn allen’ (degenen die ervoor gaan) bijvoorbeeld gericht door laten stromen naar jong volwassenen tussen 18-26 jaar, zodat zij onderling het normale samenleven gaan ervaren en vanuit daar zichzelf en het nieuwe samenleven vanzelf op een nieuwe manier verder gaan ontwikkelen, omdat hun gezamenlijke levenssetting dan is veranderd.

En de vragen die nu in je opkomen, komen allemaal uit het oude. Zoals: ‘Ja maar, ik betaal toch al belasting?’. Ja, dat heet nou pionieren: je nieuwe keuzes niet voorwaardelijk maken aan wat er in het oude allemaal gebeurt. Een nieuwe weg banen anyhow, en niet gaan lopen zeuren dat het oude jou ondertussen onheus bejegend. Dat weten we dondersgoed, dat het oude het leven op aarde onheus bejegend, het is nou precies de reden waarom we deze bejegening zelf niet kiezen uit te voeren.

En dit kan dus direct door de regering gefaciliteerd worden: dan gaat het via die centrale bestaansgeldrekening en vervallen dus alle belastingen. Of, zolang de regering dit niet doet, doen we het dus zelf; gewoon maandelijks door laten stromen. Dat we onze belastingen daar niet meteen mee terugkrijgen is een bijzaak. Dat is een issue dat later komt. Er zijn stappen, stap voor stap te maken, en die zijn al helder gemaakt door de samenleefpioniers.

Er ligt in ons werk geen enkele poging om jou ergens toe te verleiden. We zijn niet op zoek naar zieltjes, volgers, applaudiseerders, mensen die mensen buiten zichzelf willen forwarden in de social fabric. Dat is allemaal het gedrag van mensen die niet aan zichzelf durven te refereren. Wat prima is, wij zijn niet aan het proberen mensen te veranderen. Wij leven de nieuwe impuls simpelweg wel allang, vanuit onze oprecht gevoelde waardebeleving, waar we geen enkele verklaring voor nodig hebben; onze eigen waardebeleving in normaal samenleven is de volledige verklaring van onze impuls die we daadwerkelijk leven.

Advertenties